نرو

صدایت را از کوچه پس کوچهای خاطرات میشنوم..گرمای نگاهت را از پشت ابرهای زمستانی احساس میکنم..تپش قلبت را از پس هوای مه الود سینه ات میبینم..برق چشمانت از کهکشان ذهنم می گذرد...عطر نفست در هوای خیالم پیچیده وای اگر اينجا بودی چقدر خوشبخت بودم. اگر لحظه ای در کنار من بودی تو را با خود به کهکشانی از يادها می بردم..به همون کهکشانی که زمانی فقط مال ما بود و هر روز و هر لحظه در ان گردش ميکرديم..شاد، خندان، اسوده بوديم..ولی حالا درختانش بی برگ و کوچه هايش خالی از وجود ما..همونجايی که برای بودن بود..برای دوست داشتن..برای خواستن..خواستن تو..بودن ما..وای اگر بودی خوشبخت ترين بوديم..ولی من هنوز اميدوار چشم به در دوخته ام...شايد روزی در بزنی و دوباره بيايی..شايد هم...نه نه...می ايی و دلم رو دوباره نورانی ميکنی..اميدوارم..اميدوار

آگه با تو بودن اشتباهه،اگه توروخواستن اشتباهه،اگه عاشق توبودن اشتباهه،اکه برای تومردن اشتباهه ،پس تو قشنگترین اشتباه زندگیمی

مي دونست دلم اسیره ولي رفت. مي دونست دلم گرفته ولي رفت. مي دونست تنهايي سخته ولي رفت. مي تونست باهام بمونه نتونست. مي دونست دلم  شکسته ولي رفت. غم اون تو دل نشسته ولي رفت... 

 در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

 درد بزرگی است که عاشق باشی ٬اما معشوق نداشته باشی و...رنج عظیمی است که معشوق باشی ٬ اما لیاقت عشق را در خود نیابی

 كاش بودى تا دلم تنها نبود
تا اسير غصه‌ی  فردا نبود
  كاش بودى تا براى قلب من
زندگى اين گونه بى‌معنا نبود 
 

ای عشق، شکسته ایم، مشکن ما را/اینگونه به خاک ره میفکن ما را/ ما در تو به چشم دوستی می بینیم/ای دوست مبین به چشم دشمن ما را