نرو

صدایت را از کوچه پس کوچهای خاطرات میشنوم..گرمای نگاهت را از پشت ابرهای زمستانی احساس میکنم..تپش قلبت را از پس هوای مه الود سینه ات میبینم..برق چشمانت از کهکشان ذهنم می گذرد...عطر نفست در هوای خیالم پیچیده وای اگر اينجا بودی چقدر خوشبخت بودم. اگر لحظه ای در کنار من بودی تو را با خود به کهکشانی از يادها می بردم..به همون کهکشانی که زمانی فقط مال ما بود و هر روز و هر لحظه در ان گردش ميکرديم..شاد، خندان، اسوده بوديم..ولی حالا درختانش بی برگ و کوچه هايش خالی از وجود ما..همونجايی که برای بودن بود..برای دوست داشتن..برای خواستن..خواستن تو..بودن ما..وای اگر بودی خوشبخت ترين بوديم..ولی من هنوز اميدوار چشم به در دوخته ام...شايد روزی در بزنی و دوباره بيايی..شايد هم...نه نه...می ايی و دلم رو دوباره نورانی ميکنی..اميدوارم..اميدوار

آگه با تو بودن اشتباهه،اگه توروخواستن اشتباهه،اگه عاشق توبودن اشتباهه،اکه برای تومردن اشتباهه ،پس تو قشنگترین اشتباه زندگیمی

مي دونست دلم اسیره ولي رفت. مي دونست دلم گرفته ولي رفت. مي دونست تنهايي سخته ولي رفت. مي تونست باهام بمونه نتونست. مي دونست دلم  شکسته ولي رفت. غم اون تو دل نشسته ولي رفت... 

 در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

 درد بزرگی است که عاشق باشی ٬اما معشوق نداشته باشی و...رنج عظیمی است که معشوق باشی ٬ اما لیاقت عشق را در خود نیابی

 كاش بودى تا دلم تنها نبود
تا اسير غصه‌ی  فردا نبود
  كاش بودى تا براى قلب من
زندگى اين گونه بى‌معنا نبود 
 

ای عشق، شکسته ایم، مشکن ما را/اینگونه به خاک ره میفکن ما را/ ما در تو به چشم دوستی می بینیم/ای دوست مبین به چشم دشمن ما را

نظر یادتون نره

 ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد

در حضور واژه های بی نفس
صدای تیک تیک ساعت را گوش کن
شاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی

ببین اندام تنهاییم را
که در لحظه های خاکستری
در انتظار طلوع خورشید است

مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد
سکوت را نوازش می دهند
و جای خالی آدم های شب نشین را
با نگاهی معصومانه پر می کنند

در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

این شب ها

چشم های من خسته است

گاهی اشک ، گاهی انتظار

این سهم چشم های من است

گچساران

      گچساران سرای من است 

عشق ايمان است و آنکه ايمانش کم است از عشق بهره چنداني نخواهد داشت

به نظر من عشق يعني توانايي دوست داشتن تمام مظاهر هستي . يعني درک

 لحظات، يعني دوست داشتن آنچه که مي توان آنرا زيبا و مثبت ناميد و

 يعني زيبا ديدن و نيکو ديدن و مثبت ديدن نعمات پروردگار، پس يعني

شکر پروردگار در هر لحظه زندگي و در نتيجه يعني رضايت از زندگي .
عشق "شوق" است.
عشق " شور" است.
عشق مادر هنر هاست و عشق آفريننده ي زيبايي هاست .